Het echte probleem met 'Monsters of God'

Samenvatting

De reptielengemeenschap vreesde voor een nieuwe Tiger King. Maar geven de dramatische verhalen over de smokkel van wilde dieren in het verleden in Monsters of God een realistisch beeld van de verantwoorde reptielenhouders en de reptielenhandel van vandaag? Tony Wigley onderzoekt de kwestie nader.

Aan de hand van opmerkingen van Daniel Parker van USARK Florida onderzoekt Tony hoe slecht ontworpen regelgeving voor wilde dieren de legale handel heeft beperkt, de kweek in gevangenschap heeft ondermijnd en natuurbehoud heeft bemoeilijkt.

Illegale handel en dierenmishandeling moeten worden veroordeeld. Maar lossen de huidige wetten het probleem op, of maken ze het juist erger?

Over de bijdragers

Tony Wigley werkt al bijna 40 jaar met reptielen en exotische huisdieren. Hij was medeoprichter van Responsible Reptile Keeping, maakt deel uit van de besturen van REPTA en The Pet Charity en is lid van de Advocacy Committee van Pets Canada.

Daniel Parker is Director of Media bij USARK Florida, een organisatie die zich inzet voor verantwoord reptielen houden, natuurbehoud en handel.

Onderwerpen

Monsters of God, Eric Goode,reptielenhandel, smokkel van wilde dieren, kweek in gevangenschap, natuurbehoud, CITES en de Endangered Species Act.


Bewijs

Verboden op huisdieren werken averechts

Lees het volledige onderzoek in Conservation Letters om te zien hoe reactieve verboden op huisdieren rampzalig averechts kunnen werken, doordat ze de consumentenvraag verschuiven naar kwetsbare, niet-gereguleerde alternatieven die bedreigd worden.

Kubo, T., Mieno, T., Uryu, S., Terada, S., & Veríssimo, D. (2024). Banning wildlife trade can boost the unregulated trade of threatened species. Conservation Letters, 18(1), e13077.

Verboden en beperkingen op huisdieren veroorzaken illegale handel
Lees de peer-reviewed onderzoeksgegevens in Biological Conservation, die aantonen dat algemene handelsbeperkingen niet werken en de lucratieve handel in exotische huisdieren slechts naar niet-gecontroleerde, clandestiene netwerken drijven.

Edmonds, D., Du, J., Stickley, S., & Sucre, S. (2026). Tracking the hidden trade of non-native pet amphibians in the United States. Biological Conservation, 315, e111714.

Positieflijsten brengen natuurbehoud ernstige schade toe
Uit deskundige analyses blijkt dat verregaande verboden op de handel in exotische huisdieren en de invoering van beperkende 'positieflijsten' contraproductief zijn. Ze schaden natuurbehoud ernstig doordat particuliere houders hun essentiële rol bij het behoud van bedreigd genetisch materiaal verliezen.

Dörnath, K. A. (2026). Fachliche Stellungnahme zur Drucksache 19/8969 („Regulierung von Tierhandel und Tierbörsen - Tierwohl stärken, illegalen Handel eindämmen“).Landtag van Nedersaksen, 19e zittingsperiode.

Lees hier meer over verboden op het houden van reptielen

Afschrift

Iedereen in de reptielengemeenschap hield zijn hart vast voor een nieuwe Tiger King. Maar uiteindelijk viel het eigenlijk nogal tegen.

Monsters of God kwam van het team achter Tiger King en Chimp Crazy, dus het is eerlijk om te zeggen dat velen van ons in de reptielenwereld er met angst en beven naar uitkeken.

Ik heb gewacht tot we alle vijf de afleveringen hadden bekeken voordat ik commentaar gaf. En hoewel er genoeg te bespreken valt, kwam de interessantste reactie eigenlijk van onze collega Daniel Parker van USARK Florida. Hij merkte iets op dat de meeste mensen leken te hebben gemist.

Hij zei: "Monsters of God is een goed geproduceerde en onderhoudende serie van filmmaker Eric Goode over de geschiedenis van de internationale smokkel van reptielen. Goode heeft een kleurrijk gezelschap van buitenbeentjes bijeengebracht om een verhaal te vertellen over de begeerte naar enkele van de mooiste en interessantste dieren ter wereld, maar ook over crimineel gedrag en soms verbijsterende gevallen van dierenmishandeling.

De handel in dieren op de zwarte markt is verwerpelijk. Het is de vijand van legitieme houders, kwekers en verkopers van reptielen. De acties van smokkelaars en criminelen moeten worden veroordeeld. We moeten echter ook begrijpen hoe tekortkomingen in overheidsbeleid en handhaving veel van deze activiteiten in de hand werken.

Met de invoering van de Endangered Species Act (ESA) in 1973 stelde de United States Fish and Wildlife Service (USFWS) een willekeurige lijst op van soorten die 'beschermd' moesten worden, waaronder dieren die van nature niet in de VS voorkomen. Daarmee maakten ze deze soorten tot doelwit door ze tot 'verboden vruchten' te maken. De filmmaker van Monsters of God is zelf een levend voorbeeld van dit punt. In de serie geeft hij toe dat hij 'deel uitmaakt van het probleem'. Goode zelf houdt grote aantallen van enkele van de zeldzaamste en meest gewilde reptielensoorten ter wereld, zoals ploegschildpadden en Indische dakschildpadden.

De serie laat zien hoe de regelgeving van de overheid zelf criminele activiteiten heeft aangewakkerd en de bedreigingen voor 'bedreigde soorten' heeft vergroot.

Het beleid onder zowel de ESA als de Convention on International Trade in Endangered Species (CITES) heeft het voor kwekers en legitieme bedrijven vrijwel onmogelijk gemaakt om aan de onvermijdelijke vraag naar soorten op de lijst te voldoen. Daardoor is er ruimte ontstaan die door illegale handel wordt opgevuld. Dit is een natuurlijk gevolg van oorzaak en gevolg.

Wanneer de overheid overgaat tot een verbod door legale en gereguleerde handel te verbieden, bloeit de georganiseerde misdaad op. Daar profiteren mensen van die bereid zijn de wet te overtreden. Sommigen worden gepakt, maar velen niet, en de illegale handel in dieren gaat door ondanks de inspanningen van de handhavingsdiensten. Ambtenaren laten illegale zendingen regelmatig doorgaan om een grotere zaak op te bouwen, in plaats van de zendingen tegen te houden om de individuele dieren te beschermen. Wanneer natuurbeschermingsinstanties smokkelzaken bekendmaken met persberichten over schokkend hoge aantallen gesmokkelde dieren, zijn die aantallen vaak over een periode van meerdere jaren opgebouwd om het nieuwswaardiger te maken.

Ondanks de geschiedenis van tekortschietende regelgeving en handhaving zijn de strategieën van natuurbeschermingsinstanties grotendeels onveranderd gebleven en is er opvallend weinig vernieuwing. Het lijkt erop dat natuurbeschermingsambtenaren er rotsvast van overtuigd zijn dat het stopzetten van de dierenhandel gerechtvaardigd is vanuit een soort morele superioriteit, in plaats van op basis van aantoonbare successen voor natuurbehoud. Zoals in deze serie wordt gedocumenteerd, hebben eerdere acties van de US Fish and Wildlife Service tot de dood van veel dieren geleid. Vaak was het doel om arrestaties te verrichten en zaken op te rollen, in plaats van de dieren daadwerkelijk te redden.

Wat reptielen betreft, is de ESA er grotendeels niet in geslaagd verdere afnames van populaties te voorkomen. Veel van deze achteruitgang wordt namelijk veroorzaakt door aantasting, versnippering en volledige vernietiging van leefgebieden. Toch willen natuurbeschermingsinstanties de regels voor het houden van alle dieren verder aanscherpen, ook voor kweek in gevangenschap en legale handel. Dat terwijl kweek in gevangenschap een ethisch alternatief biedt voor dieren die in het wild zijn gevangen en kan voorzien in een bestaande vraag.

In het zeldzame geval waarin het kweken van een soort op de lijst werd toegestaan, zoals bij de Amerikaanse alligator, herstelde de wilde populatie zich daadwerkelijk sterk. Bij andere inheemse soorten op de lijst, zoals de oostelijke indig slang, zijn de wilde populaties daarentegen blijven afnemen tot bijna catastrofaal lage aantallen. Dit komt vrijwel volledig door de vernietiging en versnippering van hun leefgebieden. Het resultaat van deze 'bescherming' is dat oostelijke indigoslangen zo zeldzaam zijn en zo weinig in gevangenschap worden gekweekt dat ambtenaren van natuurbeschermingsinstanties hebben geklaagd dat er onvoldoende genetisch materiaal beschikbaar is voor herintroductieprojecten.

Bij uitheemse soorten die op de Amerikaanse lijst van bedreigde soorten staan, bieden de landen waar deze soorten van nature voorkomen vaak weinig of geen bescherming aan hun leefgebieden. De Egyptische landschildpad, die onlangs aan de lijst is toegevoegd, is daar een voorbeeld van. Deze soort staat in het wild op de rand van uitsterven en dierentuinen hebben weinig moeite gedaan om ermee te kweken. Particuliere kwekers in de VS, die opmerkelijk succesvol zijn geweest met het kweken van Egyptische landschildpadden, vormen de grootste hoop voor het voortbestaan van de soort op aarde. Desondanks heeft de US Fish and Wildlife Service de soort onlangs onder de ESA geplaatst en geen redelijke voorzieningen getroffen om het kweken en de handel binnen de VS voort te kunnen zetten.

In sommige gevallen heeft het beleid van natuurbeschermingsinstanties zelfs geleid tot meer smokkel en handel op de zwarte markt. Sommige van deze soorten op de lijst zijn in het wild helemaal niet zeldzaam. Hun bescherming kan gebaseerd zijn op hun beperkte geografische verspreidingsgebied of simpelweg op hun schoonheid en populariteit.

De moderne reptielenhandel heeft zich ontwikkeld tot een volwassen en professionele sector. Een groot deel van de handel wordt voorzien door kwekers en gespecialiseerde bedrijven die dieren in gevangenschap kweken. Alleen al in de VS gaat er miljoenen dollars in om, waarmee gezinnen en kleine bedrijven worden ondersteund. Binnen de legale handel worden dieren op humane wijze gemarkeerd, gehuisvest, gehouden en vervoerd, met aandacht voor hun welzijn.

Stroperij en smokkel komen nog steeds voor, maar vormen geen belangrijke drijvende kracht achter de moderne sector. Illegale handel zal echter blijven bestaan zolang ondoordacht beleid de waarde van soorten op de lijst kunstmatig hoog houdt door het aanbod te beperken. Ambtenaren en beleidsmakers bij regelgevende instanties blijven vasthouden aan mislukte strategieën gebaseerd op verboden, ondanks het bewezen gebrek aan resultaat.

Hoewel Monsters of God een onderhoudend verhaal is dat wordt verteld door excentrieke personages die vaak betrokken waren bij weerzinwekkende praktijken, is het in zekere zin een karikaturale weergave van een voorbije periode. De serie moet niet worden beschouwd als een afspiegeling van de moderne reptielenhobby en -handel. Veel van de geïnterviewden staan bekend als kleurrijke of zelfs verachtelijke figuren die niet noodzakelijk de meest betrouwbare informatiebronnen zijn. Bovendien werden de deelnemers betaald om onderhoudende verhalen te vertellen. Ze vertegenwoordigen zeker niet de meerderheid van de moderne reptielenhouders, die van hun dieren houden en de sector blijven vernieuwen en professionaliseren. Maar één ding staat vast: de belangstelling voor reptielen zal blijven voortkomen uit de natuurlijke fascinatie van mensen voor deze prachtige en bijzondere dieren."

Wij zijn het volledig eens met wat Daniel heeft gezegd, niet alleen over de serie Monsters of God, maar ook over de onderliggende problemen met regelgeving die de schandalen achter deze verhalen aanwakkeren. Verstandige regelgeving die rekening houdt met de passie en expertise van particuliere dierenhouders zou niet alleen vrijwel alle stroperij, smokkel en illegale handel in wilde dieren kunnen uitbannen, maar tegelijkertijd ook natuurbehoud en dierenwelzijn ten goede kunnen komen.

Natuurlijk moeten we ons allemaal verzetten tegen illegale handel die natuurbehoud en dierenwelzijn schaadt. Maar als mensen de grens blijven overschrijden, is het misschien tijd om te erkennen dat de grens zelf wel eens verkeerd getrokken kan zijn.

Ik ben Tony Wigley, en dit is Responsible Reptile Keeping.

Wij waarderen uw feedback.

Heeft u suggesties om onze vertaling te verbeteren? We zouden graag van je horen! Neem contact met ons op